Naar Puroo en Kangkuro

WegnaarLindu

Bij de afslag naar het Lindumeer (op de achtergrond de toegangspoort naar "Nationaal Park Lore Lindu"

Dinsdagmorgen 4 juni waren we op het synodekantoor in gesprek met ds Erasmus Hariawang, toen iemand met een brief de kamer binnenkwam. Het was de penningmeester van de gemeente Kangkuroo. De gemeente vroeg om steun voor de aanschaf van een prauw. Kangkuroo ligt aan het meer van Lindu en is alleen per prauw bereikbaar. Voor  het vervoer van de opbrengst van hun akkers (koffie, cacao, vanille, mais enz;) moeten ze altijd een prauw huren. Daar gaat dus een groot deel van de winst in zitten.

Ds Hariawang kan goed nieuws meegeven. De EMS (Evangelisch Mission in Solidarität) wil via het programma voor versterking van de economie een prauw financieren. Er wordt meteen een afspraak gemaakt om op 6 juni naar Kangkuroo te gaan om afspraken te maken met de gemeente Tiberias in Kangkuroo.

De dag na Id ul Fitri worden we  om halfnegen afgehaald door een busje dat naar Kulawi zal gaan. De reis gaat via de Palurivier vallei naar het zuiden. Inmiddels vertrouwde beelden van ruines van huizen. Bij Sibalaya, 30 km ten zuiden van Palu, komen we weer in een gebied waar door liquefaction een groot deel van een dorp is verdwenen. Het aantal slachtoffers was hier beperkt, omdat de modderstroom vooral sawahs en cocospalmen meevoerde. Toch blijft het een bizar gezicht als je ineens een tiental meters naar beneden duikt.

We komen langs Gumbasa, waar een dam in de Palurivier zorgde voor de toevoer van water voor het irrigatieproject. De aardbeving heeft de infrastructuur totaal verwoest. Er wordt hard gewerkt aan herstel, maar het zal zeker nog twee jaar duren voordat er weer water naar de rijstvelden stroomt.

Voorbij Gumbasa wordt de vallei snel smaller en begint de weg te klimmen. Op dit traject worden we geconfronteerd met weer een ander aspect van het natuurgeweld in deze streek. Door de aardbeving zijn veel berghellingen instabiel geworden. Er hoeft maar heel weinig te gebeuren of er ontstaan aardverschuivingen.

Hoewel het regenseizoen al voorbij hoort te zijn, heeft het de afgelopen weken nog steeds overvloedig geregend. Dat had dus veel aardverschuivingen tot gevolg, zodat de weg naar Kulawi regelmatig onbegaanbaar was. Door de hevige regenval heeft de Palurivier verschrikkelijk gebanjird in dit gebied, de loop van de rivier is hier en daar veranderd zodat veel huizen en akkers door de woeste waterstroom zijn meegevoerd.

Bij het dorp Sidaunta is de afslag naar het Lindumeer. Er staan drie motoren op ons te wachten om ons naar  Puroo te brengen. De weg is vaak niet meer dan een geitenpaadje. Ook hier zijn flink wat aardverschuivingen geweest, Dat betekent een groot aantal flinke bulten in de weg, omdat er alleen een spoor gemaakt is om over de aardverschuiving heen te komen. Omdat het geregend heeft zijn de bulten glad en modderig, zodat de motor er nauwelijks over heen komt en moeten we een paar keer afstappen.

Rond 11.00 uur arriveren we in Puroo. We worden hartelijk ontvangen. Verschillende mensen herinneren zich dat we hier 34 jaar geleden ook op bezoek kwamen. Er is een gesprek met de kerkenraad want het EMS-programma voor versterking van de economie kan ook hier helpen met zaaigoed en varkens.

Na het middagmaal worden we door de motoren naar de oever van het meer gebracht, waar een prauw wacht die ons naar Kankuroo zal brengen. De tocht verloopt spoedig.

Motorfietsen

's Avonds komt de gemeente bijeen om over de plannen voor een eigen prauw te praten. Er is niemand in de gemeente die een prauw kan bouwen. De prauws zijn in het bezit van Buginezen, een dorp verderop. Een van hen is wel bereid om voor de gemeente Kankuroo een prauw te bouwen. Over de prijs zal moeten worden onderhandeld. En door "gotong royong" (onderlinge samenwerking) zal die prijs  lager kunnen (Er moet een grote boom geveld worden, als de prauw klaar is moet hij naar het meer gesleept worden; Dat soort werk kan in "gotong royong" gedaan worden)

Vanille

Vanille is een van de producten uit Kankuroo

Kipslachten

Ons ontbijt wordt klaargemaakt

Kozijn

De kerk van Kangkuroo heeft een houten geraamte, maar had gemetselde muren. Door de aardbeving stortten de muren in. Vrijwilligers trokken met kettingzagen het bos in om planken te zaken. Nog voor het Kerstfeest in 2018 had de kerk houten wanden. De oude raamkozijnen werden hergebruikt (De grote spijkers dienden als muuranker in de stenen muur)

Koffie

Zo ziet gedroogde koffie eruit als de bonen nog in de bes zitten

Zonneenergie

Zonneenergie wordt nog weinig benut in Indonesië, In Kangkuroo lopen ze voorop

Transport

Vroeger werden in deze streek paarden gebruikt voor transport, tegenwoordig motorfietsen. Een motor is sneller en kan meer laden.  Als achteraan het zadel nog een dwarse balk wordt gebonden, worden met deze motor balken en planken vervoerd met een lengte van vier à vijfmeter en een totaal gewicht van ongeveer 200 kg (aan weerskanten van de chaufeur een stapel van 100kg)

Kangkuroo

Bijna alle huizen in Kangkuroo zijn nog van hout.

Afscheid

Een groep uitzwaaiers loopt mee naar de prauw.

Na afloop van de gemeentevergadering moet er een groepsfoto gemaakt worden

We slapen in de leegstaande pastorie de volgende morgen vertrekken we na het ontbijt weer richting Puroo. Een groep gemeenteleden doet ons uitgeleide

Na nog wat koetjes en kalfjes wordt het middagmaal geserveerd. Waarna we weer door drie motorrijders naar Sidaunta worden gebracht.

Rond elf uur zijn we weer in Puroo. Er wordt nog gepraat met een paar kerkenraadsleden over een programma voor versterking van de economie. Ds Hariawang belooft om voor zaaigoed te zorgen. Ook zullen een paar varkens worden gekocht om een begin te maken met varkenshouderij.

Rohanni

Deze man was voorzitter van de kerkenraad toen we 34 jaar geleden ook een bezoek brachten aan Kangkuroo en Puroo. Hij herinnert zich nog hoe bezorgd hij was op de terugweg van Kangkuroo met de prauw. Door de harde tegenwind en de hoge golven kon de boot geen koers houden en dreigde water te maken. Uiteindelijk legden we aan bij een eilandje, waar wij en twee anderen uitstapten en de prauw met de kinderen en de zus van Klazien met haar vriend verder voeren. In de stromende regen moesten we anderhalf uur wachten totdat de boot terug kwam om ons op te pikken. Hij kon er nu om lachen, maar was toen echt even bang geweest.

KerkPuroo
Pastorie

Boven:
Dit is er over van de pastorie van Puroo.

Links:
Ook in 2012 was er een aardbeving in dit gebied. De kerk is toen verwoest. Er was een nieuwe kerk in aanbouw, maar door de aardbeving van 28 september 2019 is de betonconstructie zodanig beschadigd dat alles moet worden afgebroken en opnieuw moet worden begonnen

 

Het eerste stuk van de weg kan ik nog een video maken, na een kilometer wordt de weg zo slecht dat ik me met beide handen moet vast houden om niet van de motor te vallen

Gemeente Kankuroo

In Sidaunta staat een auto met chauffeur ons op te wachten die ons weer naar Palu brengt. Rond vijf uur zijn we thuis, blij met de hartelijke ontvangst en de goede herinneringen die we konden delen. En daarbij ook nog het gevoel dat we iets hebben bijgedragen aan de verbetering van de economie in beide dorpen. We zijn nog maar net thuis of Ds Puzes Kalesoe belt om een afspraak te maken voor de reis naar Palolo de volgende dag, waar we een oogstdakdienst zullen bijwonen.

Een gedachte over “Naar Puroo en Kangkuro

  1. Zo te zien een zware maar ook wel een mooie reis, je moet er wel wat voor over hebben, maar jullie doorstastendheid brengt jullie waar je moet zijn, de bevolking zal zich zeer zeker gesteund voelen daardoor.
    Voor jullie ook veel herkenning en daarbij de gevolgen van de ramp is het extra moeilijk.

Geef een reactie