Naar de westkust

Maandag 3 juni staat een bezoek aan gemeenten aan de westkust van Sulawesi ten noorden van Palu op het program. Rudi Pangalila is als vanouds onze chauffeur.  Ds Erasmus Hariawang gaat ook met ons mee. Eerste doel is Tambu, ongeveer drie uur rijden vanaf Palu. Als we eenmaal buiten Palu zijn en we het gebied waar de tsunami heeft huisgehouden,  achter ons hebben gelaten, blijkt de weg in goede conditie en kunnen we lekker opschieten. Een groot deel van de route is opvallend weinig aardbevingsschade te zien. Maar als we in de buurt van het schiereiland Tanjung Manimbaya komen, krijgen we weer nieuwe beelden van gigantische verwoesting. Het centrum van de aardbeving lag even ten zuiden van dit schiereiland, ter hoogte van het dorp Tompe. Door de aardbeving is een groot deel van het dorp een paar meter gezakt. Bij eb is de weg droog, maar bij vloed staat het dorp onder water en is ook de doorgangsweg naar het noorden onbegaanbaar. Zover als het ook reikt zien we ruines van huizen en afstervende bomen en cocospalmen, die door het zoute water het leven laten. Toch zijn in dit dorp betrekkelijk weinig slachtoffers gevallen, daarover doet een wonderlijk wonderverhaal de ronde.

Even voor bij Tompe begint de weg te kronkelen en krijgen we een aantal haarspeldbochten. We passeren de pas over de bergrug naar het schiereiland. Op dit gedeelte van de weg heeft de aardbeving flinke aardverschuivingen veroorzaakt. Gelukkig is de weg weer vrij en kunnen we tamelijk ongehinderd passeren.

Een kilometer of wat verderop is het dorp Tambu. Als we bij de kerk aankomen zijn de voorzitter van de syonode en de directeur van het Pusdiklat al gearriveerd. In de kerk is een ontmoeting met de kerkenraad. Het gesprek gaat over het bouwen van een "usaha burung walet": een onderneming voor de productie van vogelnestjes. Voor chinezen zijn de nestjes van de "burung walet" (een soort zwaluw een lekkernij, bovendien worden de nestjes gebruikt voor de productie van cosmetica en tal van andere zaken). Met zo'n usaha kunnen miljoenen rupiahs worden verdiend. Je ziet dan ook over al in Midden-Sulawesi bouwsels, waar de zwaluwen nestelen. In de kerkenraad zitten twee chinezen die zelf ook zo'n zwaluwgebouw hebben en die de kerk en de synode willen helpen om ook zo'n bedrijf te starten. Ds Alexander Rondonuwu verwacht dat ook de Synode leuke inkomsten uit dit project zal krijgen. De investering moet komen uit gelden voor de versterking van de economie van dit gebied.

Walet

Een van de vele bouwsels waar "burung walet" nestelen.

Na een overvloedige maaltijd bij de chinese penningmeester van de kerkenraad, gaan we weer richting Tanjung Manimbaya. Op het schiereiland is het eerste stuk van de weg weer goed, maar dichterbij Walandano is heel veel kapot. Op veel plekken zijn aardverschuivingen geweest. De weg is wel weer vrij gemaakt, maar is veranderd in een modderweg met veel diepe kuilen. Het heeft geregend en in de modderglibberen we alle kanten op. Gelukkig is Rudi een zeer bekwame chauffeur.

 

Aardverschuiving

De kerk in In Walendano is onbruikbaar geworden door de aardbeving. Met triplex platen is een noodkerkje gebouwd. Bij onze komst zijn mensen bezig de pastorie te repareren; Het huis van Hibor en Marie (oud cursisten van het Pusdiklat) is provisorisch waterdicht gemaakt. Triplexplaten voor de voorgevel, de zijkant afgedicht met een dekzeil. Het huis zal worden afgebroken. Ze hopen op financiële steun van de regering, maar dat laat op zich wachten.

Walandano

De kerk van Walandano. De toren staat op instorten.

Walandano2

De top van de achtergevel is weggeslagen, de rest van de muur dreigt om te vallen

Hibor

Het huis van Hibor

USaid

Het is duidelijk waar de hulp vandaan komt

Wij gaan verder naar Palau. Hoog de bergen over naar de andere kant van het schiereiland. Je zou het geen weg noemen: geulen, kuilen, modder. We komen er!!
Een hartelijk welkom in de gemeente van Palau. Ook daar de kerk en pastorie kapot, maar het is gelukt om een nieuwe pastorie te bouwen en de kerk is al half af. Een zeer actieve gemeente die de handen uit de mouwen steekt. Spil is de voorzitter van de gemeente. Ook hij is weer een van de mensen die vroeger bij ons en half jaar cursus volgde. Hij omarmt ons, een emotioneel weerzien. Dan blikt dat Esius Lengkong (ook een ex cursist) tijdelijk in.deze gemeente is om te helpen bij het bouwen van de kerk. Hij is een bekwaam timmerman, die bij de bouw en reparatie van tal van kerken wordt ingeschakeld.
We moeten weer heel veel handen schudden en allemaal vragen ze naar onze kinderen. Kennelijk is het als heel bijzonder ervaren dat de kinderen altijd meegingen. Grappig: een van de dominees herinnert zich dat we in 1985 in Lindu kwamen, zij was een van de tieners die de kinderen onder hun hoede namen. Er hangen nog steeds foto's van dat bezoek bij haar ouders aan de muur. Na de kerkdienst vanwege de ingebruikname van de pastorie, vertrekken we richting Palu, gelukkig  is  het droog. 12.00 's nachts zijn we thuis.

Palau3

De sleutel wordt overhandigd aan de Synodevoorzitter, die de deur officieel zal openen (In het midden Helmon, excursist van het Pusdiklat en voorzitter van de kerkenraad)

Palau
Palau2

Na afloop van het officiële gedeelte is er ntuurlijk weer eten

Geef een reactie