Kerkdienst in de tent

Vanmorgen om 8 uur kam ds Widodo ons afhalen voor de kerkdienst in de tent van de gemeente Patmos. Op zaterdag was het betrekkelijk rustig, omdat de meeste mensen inmiddels een tijdelijke woning hebben in de “Huntara” (PengHUNian SemenTARA – ze maken in IndonesiĆ« zulke mooie afkortingen) = tijdelijke woonwijk. Vandaag moeten we een heleboel handen schudden. Telkens weer een emotioneel weerzien.

Telkens weer emotionele begroetingen


Aan het begin van de dienst worden we uitgebreid welkom geheten door de predikant. De dienst verloopt als gebruikelijk, maar als de preek zal beginnen worden Klazien en ik opgeroepen om een lied te zingen ( gebruikelijk in de indonesiche kerkdiensten: er zijn altijd een of meer ad hoc zanggroepen die “puji-pujian” (lofliederen) ten gehore brengen. De beurt was nu dus aan ons. Inderhaast werd op de smartphone de tekst van een lied opgezocht. We hadden het kunnen weten, maar we werden toch weer verrast.

Klazien en Pieter moeten een lied ten gehore brengen.


Na de dienst wordt Pieter gevraagd om een toespraakje te houden. Ik vertel over de kerkdienst in de Drieklank na de aardbeving en de vorming van de werkgroep voor de herbouw van de kerk van de gemeente Patmos. Ook dat we op 5 mei door de gemeente werden uitgezonden en de reisikoon van de Vriendschap meekregen. Na er wat over verteld te hebben, overhandigde ik de ikoon aan de gemeentepredikant. Ik vertelde ook over de inzamelingsaktie, maar hield me nog even op de vlakte over de opbrengst. Er zal eerst een ontmoeting met de bouwcommissie zijn.

Als teken van verbondenheid

Uiteraard was er na dewe dienst ook weer een gezamenlijjke maaltijd, waarna we weer naar Palu vertrokken om weer een huiskerkdienst bij te wonen. Dit keer een dankdienst omdat een goede bekende van ons bevestigd was als gemeentevoorzitter. Hij had op facebook gezien dat wij in de stad waren en dus werden we uitgenodigd. Zo’n uitnodiging kun je niet weigeren en ook de maaltijd na afloop niet.
Het leuke was dat we hier ook Hanneke Pangalila ontmoeten, de dochter van onze vroegere chauffeur, die geboren werd op de verjaardag van onze Hanneke en dus naar haar vernoemd werd. Hanneke werd door Pieter gedoopt op de zondag voor ons vertrek naar Nederland in december 1989;

Hanneke staat naast mij, “Mama Hanneke” kijnet op haar smartphone

Een gedachte over “Kerkdienst in de tent

  1. mooi!!! heb verder een goed reis. ik ben ook wel benieuwd na het bedrag. wij hadden een vesper vanmiddag ook met eten na…lieve groet, Lubbien

Geef een reactie